Ik ben ervan overtuigd dat ik een betere mama ben net omdat ik mijn carrière heb (Flair)

Bron: Flair

Aankoopmakelaar Sophie Beguin (41) is een van de nieuwe experten in ‘Blind Gekocht’. We praten met haar over het nieuwe seizoen en self-love. ‘Ik ben gewoon mezelf op tv, en you love it or you hate it. Ik ga geen rolletje spelen of een masker dragen’, vertelt ze.

In het zevende seizoen van ‘Blind Gekocht’ vertrouwen de kandidaten hun zuurverdiende centjes toe aan aankoopmakelaar Sophie. Zij sluit compromissen over locaties, het aantal slaapkamers en of er al dan niet een tuin aanwezig zal zijn. ‘Ik zei direct ja toen ze me vroegen om als expert mee te doen aan het programma’, vertelt Sophie. ‘Ik deed vroeger al eens mee aan “Huizenjagers” en vond dat een hele toffe ervaring. Het is verder goede reclame voor mijn zaak. De productie vroeg me op voorhand of ik m’n deelname aan “Blind Gekocht” wilde bespreken met mijn man, maar ik zag niet in waarom. Nu het op tv komt, snap ik waarom ze die vraag stelden, want het heeft toch een serieuze impact op m’n privéleven. Overal waar ik kom, gaat het over “Blind Gekocht”.’

Kon je dit combineren met je werk, want het opnametempo lag heel hoog?

‘Het was héél druk! Ik had dat toch wat onderschat. Ik dacht dat mijn taak uitsluitend zou bestaan uit het kopen van de woningen, maar eigenlijk doen we alles als team waardoor je van in het begin tot aan het einde bij elk huis betrokken bent. Dat is superleuk, maar het vraagt ook veel tijd en energie. Het was intens!’

Had je van in het begin een goede klik met Jani, Dorien en Daan?

‘Ik ben normaal heel rechtuit, maar hier moet je natuurlijk rekening houden met het hele team, dus we moesten elkaar wel wat leren kennen. Gelukkig klikte het enorm en voelden we elkaar snel goed aan.’

Het gaat er soms pittig aan toe: mensen durven echt hun gedacht zeggen. Was dat even wennen voor jou?

‘Mensen zijn vandaag de dag heel kritisch en veeleisend, dus ik kan mij daar wel over zetten. Maar ze moeten wel realistisch blijven. Hun verwachtingen stroken niet altijd met de realiteit. Het moet haalbaar blijven, wij kunnen helaas ook niet toveren!’ 

Hield je slapeloze nachten over aan het programma? 

‘Ik nam dat wel mee naar huis en lag daar zeker wakker van, want je wilt mensen niet teleurstellen. Ik hing de foto’s van de zeven koppels op aan m’n koelkast en dwong me elke dag om naar hen te kijken zodat ik voeling kreeg met de deelnemers.’

Is de huizenmarkt lastiger geworden de afgelopen jaren? 

‘Absoluut, want huizen zijn veel duurder geworden de laatste tijd. Daarbovenop komt nog eens dat de meeste mensen niks zelf meer willen doen of renoveren in hun toekomstige huis en daar hangt natuurlijk een prijskaartje aan vast.’

Kunnen jonge mensen überhaupt nog een huis kopen?

‘Zeker. Maar ze moeten bereid zijn om extra hard te werken of goed te sparen. En dat is de laatste tijd niet altijd het geval. Jongeren willen optimaal genieten van het leven en er alles uithalen, maar ook nog eens een mooie woning kopen later. Dat is helaas niet altijd verenigbaar. Je moet echt soms opofferingen maken.’

Schrikken die moeilijke wensen je soms af?

‘Ik vloek weleens (lacht). Maar mijn motto is: niet gaan, bestaat niet, dus ik ga er altijd de volle honderd procent voor. Ik zie het eerder als een uitdaging waar ik me volledig in smijt, dan als een obstakel.’

Wat maakt jou een goede makelaar?

‘Ik ben altijd optimistisch: ik zie altijd potentieel in een huis. Ik heb verder een heel groot doorzettingsvermogen. Ik smijt me altijd driehonderd procent en ik zal er alles aan doen om iets te doen slagen.’

Heb je een gouden tip voor mensen die een huis zoeken?

‘Durf een beslissing te nemen! Als je een huis kopen altijd maar uitstelt omdat je de knoop niet durft doorhakken, dan mis je sowieso mooie opportuniteiten en de prijzen op de huizenmarkt stijgen alleen maar. Verder geef ik mensen altijd het advies dat ze zich niet mogen laten misleiden door de EPC-waarde van een pand. Dat is maar een papiertje. Als je je gezond verstand gebruikt en logisch nadenkt hoe een huis in elkaar zit, dan kan je echt snel oplossingen bedenken om energie te sparen.’

Zou je zelf meedoen aan kandidaat als ‘Blind Gekocht’?

‘Nee. Ik ben een te grote controlefreak! Ik bewonder de kandidaten, want zij durven alles los te laten en leggen hun lot volledig in onze handen. Wanneer ze hun huis voor de eerste keer zien en niet tevreden zijn of totaal niet zien hoe wij hier iets moois van kunnen maken, dan leven ze vier maanden met die stress! Dat is enorm zwaar.’

Vind je het vreemd om naar jezelf te kijken op tv?

‘Dat is wennen! Ik kijk veel kritischer naar mezelf dan anderen. Gelukkig hoor ik van m’n omgeving wel dat ik volledig mezelf blijf op tv.’

Bij Flair staat self-love centraal: heb je veel zelfliefde?

‘Ik ben wie ik ben, en ik heb daar vrede mee. Uiteraard zijn er verbeterpuntjes, maar ik sport veel, eet gezond en ben er bewust mee bezig om mentaal ook goed in m’n vel te zitten.’ 

Heb je bepaalde complexen op uiterlijk vlak?

‘Ik ben 41, dus ik merk dat ik hier en daar rimpeltjes krijg. Ik heb daar moeite mee, want ik voel me vanbinnen nog zo jong. Maar naast crèmes smeren, ga ik daar nooit iets aan veranderen, want ik ben fan van puur natuur.’

Schoonheid is nochtans heel maakbaar anno 2025, zou je zelf ooit cosmetische ingrepen overwegen?

‘Nee. Ik ben voorstander van mooi ouder worden. Het hoort nu eenmaal bij het leven. Het is niet normaal dat een pakweg zestigjarige minder rimpels heeft dan een dertigjarige. Dat ziet er gewoon gek uit.’

Ik merk dat ik hier en daar rimpeltjes krijg. Ik heb daar moeite mee, want ik voel me vanbinnen nog zo jong. Maar naast crèmes smeren, ga ik daar nooit iets aan veranderen, want ik ben fan van puur natuur.

Ga je die self-love meegeven aan je drie kindjes?

‘Absoluut! Ik draag authenticiteit hoog in het vaandel en ik hoop dat ze de ballen hebben om voor zichzelf op te komen. Er zullen altijd anderen zijn die mooier, slimmer of grappiger zijn, maar ik hoop dat ze toch het zelfvertrouwen hebben om zichzelf te zijn.’

 Ben jij soms nog vatbaar voor perfecte plaatjes of stereotiepe schoonheidsidealen? 

‘Toen ik jonger was en pas zelfstandig was, werkte ik gigantisch veel en gebruikte ik dat als excuus om niet te sporten of ongezond te eten. Ik had namelijk geen tijd om te gaan lopen of te koken. Dat is eigenlijk zever! Ik maakte de klik om beter op m’n voeding te letten en meer te bewegen, en voelde echt dat ik veel meer energie had. Ik ben dus bewust bezig met mijn lijf, maar in de optiek om gezond en fit te zijn en niet om te voldoen aan de schoonheidsnormen.’

Self-love slaat uiteraard ook op op mentaal welzijn: zijn er dingen waar jij soms mee worstelt? 

‘Ik heb veel stress. Ik moet mezelf dan ook af en toe terugfluiten en op die rem gaan staan. Ik heb een veeleisende job, slaap niet veel en dan nog wil ik mezelf tot het uiterste pushen in het sporten waardoor ik soms pompaf ben. Ik moet dus wat meer rustmomenten incalculeren.’

Wat is jouw ideale manier om tot rust te komen?

‘Een goed boek lezen waarin ik mezelf helemaal verlies en waardoor ik even aan niks anders kan denken.’

Lukt de combinatie van fulltime werken en mama zijn van drie kinderen?

‘Dat is heel pittig! Mijn tweeling is bijna drie jaar en ze hebben mijn karakter, dus ze hebben heel veel energie (lacht). Organisatie en structuur is de gouden tip om het bos door de bomen te blijven zien!’ 

Voel je je soms schuldig als mama als je te veel tijd spendeert op je werk?

‘Ik ben ervan overtuigd dat ik een betere mama ben net omdat ik mijn carrière heb. Ik zou niet gelukkig worden van 24 uur op 24 en zeven dagen op zeven alleen maar met de kindjes bezig te zijn. De momenten dat ik thuis ben, zijn wel heilig en dan gaat mijn volledige aandacht naar de kinderen.’ 

Kreeg je al te maken met negatieve reacties online en raken die je?

‘Ik ben gewoon mezelf op tv, en you love it or you hate it. Ik ga geen rolletje spelen of een masker dragen. Ik kreeg nog maar één slechte comment en ik schrok er toch van wat dit deed met mij.’

Tot slot: wat is de sterkte van ‘Blind Gekocht’?

‘De echtheid. Veel mensen vragen me of sommige momenten in scène worden gezet, maar dat is totaal niet zo. Iedereen in “Blind Gekocht” doet alles met hart en ziel, en dat voel je.’

“Sorry, het was écht de bedoeling dat ik hier op tijd was.” Drie minuten na afspraak wandelt Sophie Beguin haar kantoor in Waregem binnen, en wuift ze de suggestie van een academisch kwartiertje meteen weg. “We hadden een duidelijke afspraak. Dan stoort het me dat ik die niet nakom.”

Haar dag begon nochtans vroeg. “Om half zes vanochtend ben ik al gaan sporten, daarna heb ik samen met mijn man en kinderen ontbeten én vervolgens al gewerkt. Wanneer dit interview erop zit, ga ik op een drafje door tot vanavond. Nu de opnameperiode van Blind gekocht erop zit, heb ik tijd om het kalmer aan te doen.”

Sophie Beguin: ”Nochtans voel het voor mij écht zo. Ik vind het oprecht fijn om mensen te helpen in Blind gekocht, maar die draaidagen nemen flink wat tijd in beslag. Ik ben geen puur televisiegezicht, maar heb daarnaast nog mijn eigen vastgoedkantoren. Ik sta op het punt om een zevende filiaal te openen van Immo Beguin, en heb – op dit moment – dertig mensen die voor mij werken. Dan is televisie niet iets dat je er eventjes bijneemt. En voor je het vraagt: nee, het was nooit mijn ambitie om bekend te worden. Ik verzeilde bij Blind gekocht dankzij Huizenjagers, waar ik op zoek ging naar een woning voor Paul De Grande. Maar ik zag dat aanvankelijk écht niet zitten.”

“Nee nee, zo bedoel ik het niet. (lacht) Ik wilde absoluut niet op tv komen, en was van plan om Huizenjagers te weigeren. Tot ik besefte dat het goede reclame was, en ik – in het belang van mijn zaak – alsnog instemde. Toen makelaar Kinga Kantorska vervolgens niet kon meewerken aan Blind gekocht, kwam dankzij Huizenjagers mijn naam bovendrijven. Ik ben vervolgens langsgegaan bij Play, en besliste ter plekke dat ik wilde meewerken.”

“In alle eerlijkheid? Ik had de impact van het format totaal verkeerd ingeschat, en mijn man ook. Wij kijken beiden zelden of nooit naar tv, en wisten bijgevolg niet hoe populair Blind gekocht écht is. Yves en ik dachten dat mensen mij af en toe zouden herkennen, that’s it. Laat ik zeggen dat we het schromelijk verkeerd hadden, en dat het voor ons beiden aanpassen was.“

“Onlangs was ik enkele dagen alleen in Spanje, om te detoxen na de intense opnameperiode van Blind gekocht. Aan de gate op de luchthaven merkte ik plots dat mensen naar me keken, en werd ik daar ongemakkelijk van. Yves kent dat gevoel ook, en voor hem is het wellicht nog lastiger. Ik wist op z’n minst al een beetje dat televisie maken ook publieke aandacht met zich meebrengt, maar hij heeft daar niet om gevraagd. Al stelt hij zich tegenwoordig toch vaak voor als ‘de echtgenoot van Sophie Beguin’.” (lacht)

“In de verste verte niet. Als klein meisje wilde ik een horecazaak uitbaten. Maar nadat ik afstudeerde als handelswetenschapper, volgde ik – op voorspraak van mijn papa – nog een jaar stage in de immobiliënsector. Ik voelde meteen dat het iets voor mij was, en ik heb nooit meer iets anders gedaan. Misschien volgt er nog een midlifecrisis en komt die horecazaak er toch, wie weet.”

“Had je mij vijftien jaar geleden gezegd dat ik getrouwd zou zijn en drie kinderen zou hebben, ik had je waarschijnlijk niet geloofd. Voor ik mijn man leerde kennen, was ik een andere vrouw. Ik geloofde toen erg in work hard, play hard: ik was al aan de slag als makelaar, maar er ging ook geen feestje voorbij zonder dat ik op de dansvloer stond. Ik genoot daar oprecht van, tot het op een bepaald moment begon te knagen.”

“Het voelde alsof ik de boot gemist had. Mijn omgeving trouwde en kreeg kinderen, en bij mij gebeurde dat niet. Steeds meer vrienden kwamen in een ander levensritme terecht, waardoor ik mijn kringetje steeds kleiner zag worden. Ik vond dat destijds heel beangstigend. Tot ik op mijn 32ste Yves leerde kennen, en alles juist aanvoelde. Wij staan op dezelfde manier in het leven, waardoor we een heel harmonieus koppel vormen. We weten wat we willen, geven elkaar de vrijheid om onze dromen na te jagen en ook als ouders trekken we aan hetzelfde zeel.“

“In onze opvoeding staat menselijkheid en respect steeds centraal. Om een voorbeeld te geven: onlangs hadden onze kindjes paaseieren geraapt in de tuin, en na een tijdje ontstond er aan tafel ruzie over wie de meeste chocolade had. Mijn man en ik hebben toen meermaals gevraagd om daarmee op te houden, maar onze kinderen luisterden niet. Yves heeft uiteindelijk alle eitjes weggenomen. Respect bestaat er ook in dat er eerbied is voor het ouderlijk gezag. Als dat er niet is, moet je het aandurven om daar consequenties aan te verbinden. Als je als ouder alleen maar beste vrienden met je kinderen wil zijn, gaan ze nooit iets bereiken.“

“Wanneer je mensen voortdurend gaat pamperen, ben je uiteindelijk alles zelf aan het doen. Zo creëer je een bedrijfscultuur die van binnenuit verrot is, en waarbij niemand bereid is om tot het uiterste te gaan. Enige tijd geleden heb ik – met uitzondering van drie mensen – mijn volledige ploeg vernieuwd. Dat was, voor alle duidelijkheid, niet de schuld van mijn medewerkers. Ik had dat als baas helemaal zelf in de hand gewerkt.”

“Ik ben van nature een heel grote pleaser. Een coach helpt me om daar komaf mee te maken. Ik ben helemaal niet te beroerd om toe te geven dat ik die hulp nodig had. Mijn coach leerde me vooral dat ik anderen niet kan veranderen, alleen mijn eigen gedrag. Dat was de klik, en deed me beslissen om met een nieuw team aan de slag te gaan. Ik heb hen vanaf het begin wél meteen duidelijk gemaakt wat ik verwachtte.”

Verder lezen in Nieuwsblad